Halina46 - Nie 08 Cze, 2014 20:11 Elu ale już masz dużo zrobionego tego obrusa. Ładnie się prezentuje. Danusiu ja bym powiedziała ze to sa dwa osobne sciegi, prosty i skosny. Nikus4 - Pon 09 Cze, 2014 06:42 Halinko tez tak myślę  nawet spróbowałam wyszyc jako dwa ściegi i wyszło ładnie.
Haniaga - Pon 09 Cze, 2014 09:25 Elu,
powstaje piękny obrus. Po każdej pokazanej wyszytej cząstce obrusa - jest coraz piękniejszy. I znajduję w nim ,coraz to nowe nieznane wypełnienia. Przybywa też w pięknym tempie. I te odcienie zieleni. Cudne.  
elapok - Pon 09 Cze, 2014 15:25
To zwykly skośny 2 x2 nitki Nikus4 - Pon 09 Cze, 2014 16:07 To nie jest zwykły skośny. Tam przechodzi jeszcze nitka w poprzek. Zobacz na zbiżeniu: 
Iwa - Pon 09 Cze, 2014 18:29 Danusiu ja robiłam te ściegi jako dwa osobne, ten co masz kolorem czerwonym to skośny, a to fioletowym nie wiem jak nazwać ale robiłam je dwoma różnymi kolorami Nikus4 - Pon 09 Cze, 2014 20:00 Dzięki Iwa. Ja Też myślę, że to są dwa oddzielne ściegi. 
Iwa - Wto 10 Cze, 2014 12:53 Ela lecisz jak burza, ja dopiero raczkuje w tym elemencie. Skończysz dużo wcześniej niż ja 
elapok - Wto 10 Cze, 2014 13:02
ten pod spodem - fioletową strzałką zaznaczony to jak taka drobna stębnówka, w mojej serwecie też była ale jej nie robilam Ginia - Wto 17 Cze, 2014 22:32 Elu podziwiam i jednocześnie zazdroszczę. Myślę, że ten obrus to marzenie każdej z nas. Pięknie Ci wychodzi
mirka-zet - Pią 20 Cze, 2014 13:54 Przepiękny będzie ten obrus po skończeniu, już teraz to widać. Trudny, ale "wart zachodu". elapok - Pią 12 Wrz, 2014 11:00 No kawałek dalej. Obrus nabrał masy jest wyraźnie ciężki 
Haniaga - Pią 12 Wrz, 2014 11:38
jest przepiękny. Patrzę i podziwiam obrus naszych marzeń.
Czy została Ci już tylko i aż koronka?? Czy szyjesz na gęstej tkaninie ( 100 nitek)? Nikus4 - Pią 12 Wrz, 2014 14:17 Ale pięknie ci wychodzi, od razu przypomina mi się czas kiedy ja ten obrus haftowałam.
Ginia - Pią 12 Wrz, 2014 16:40 Ale cuuuudo  
Eluś, dałaś czadu !!! Tak patrzę i patrzę na układ tego obrusa, to przypomina mi układ wzoru naszego wspólnego. Też romb w środku, parszywe 4 trójkąty (ale jakoś Elusia nie warczała na otoczenie, wyhaftowała je w ciszy), potem pas kwadratów, zygzańce i mniemam ze koronka. Piękny !!!! Duży!!!! I też nie nadaje się dla gości 
elapok - Pią 12 Wrz, 2014 17:05 Haniu szyję na 100 nitkach (Unifil) i w celach oszczędnościowych naszą Mają. Faktycznie oba obrusy mają chyba wspólnego twórcę bo też widzę sporo podobieństw choć w tym waszym jest więcej cudeniek. Zostały mi jeszcze do zrobienia dwa pasy bloczków pomiędzy którymi są chyba pajączki i dopiero potem koronka. Ginia - Pią 12 Wrz, 2014 17:28 A mi się wydaje , że w tym Twoim obrusie jest więcej cudeniek. U nas to tylko diabelstwa 
vichta - Sob 13 Wrz, 2014 11:15 Nawet nie wiem, jakich slow uzyc, zeby skomentowac Twoje dziela. Po prostu zabraklo mi tchu. Podziwiam Twoje zdolnosci, precyzje, wytrwalosc, cierpliwosc i tempo pracy. Dawno temu kupilam jakas gazetke z wzorami handargera, majac nadzieje, ze tego sprobuje. Nawet nie podjelam prob, poddalam sie po dokladniejszym obejrzeniu ilustracji. Dziekuje i czekam na dalsze prace. 
japoneczka01 - Sob 13 Wrz, 2014 11:36 Elapok Ginia ma rację będąc gościem strach usiąść przy stole nakrytym takim arcydziełem, żeby czegoś niechcący nie rozlać. elapok - Sob 13 Wrz, 2014 12:55 Swoich prac używam na co dzień. Początkowo też się bałam, że się ubrudzi, ale gdy przestałam się tym przejmować to okazało się, że bardzo rzadko coś się poplami, zresztą nic nie jest wieczne i my również. Jak już odejdziemy z tego świata myślicie, że ktoś będzie martwił się naszymi pracami, prał je ręcznie, prasował ostrożnie cackał się z nimi, wątpię. vichta - Sob 13 Wrz, 2014 14:05
Wystarczy wejsc do pierwszego lepszego lumpeksu, zeby znalezc rzeczy, ktore kiedys na pewno byly prawdziwymi cacuszkami. A teraz pogniecione i zazolcone leza w jednym pudle razem z podartymi recznikami 
Ginia - Nie 14 Wrz, 2014 16:48  jakoś tak smutno się zrobiło...
japoneczka01 - Pon 15 Wrz, 2014 10:23 Czemu mówisz, że jest smutno? Czy wyszywanie nie jest radosną twórczością? 
Jak wyszywałam przed laty, to zawsze ogarniała mnie taka radość i byłam w dobrym humorze. Cieszyło mnie to zajęcie. Ginia - Wto 16 Wrz, 2014 06:48 Smutno po tym co napisała Vichta ... vichta - Wto 16 Wrz, 2014 09:53 Ginia, przepraszam, jeśli to Cię tak zasmucilo. 
Elapok zauważyła, że nic nie jest wieczne. I taka jest prawda. Ja tez nie czułam się fajnie, wyrzucając moja narzute, nad którą spędziłam miesiące, do kosza. Serwetke z jeleniem miałam ze dwa tygodnie. Koleżanka beztrosko położyła na niej łyżeczkę wyjeta z kawy i było po serwetce. Wtedy nie było vanisha. Znoszonych, wytartych i rozciągniętych swetrów nie zlicze... Życie każdej rzeczy kiedyś się kończy i nie ma co nad tym plakac. Moja czerwona spódnica juz się mechaci na dole. No, i co? Nic. Przecież nie planowałam zakładać jej do trumny  Zrobię następna, a ta pójdzie w kosz. Miała już swoje pięć minut.
Cieszmy się chwilami spędzonymi nad robotka i zdobywaniem nowych umiejętności. Jak będziemy się przejmować dalszymi losami naszych dzieł, to zepsujemy sobie radość z pracy. Słonecznego dnia życzę. 
|
||||||||||||
